Prowincja Al-Midija (arab. ولاية المدية, fr. Province de Médéa) - jedna z 48 prowincji Algierii, znajdująca się w północnej części kraju.

Edukacja jest oficjalnie obowiązkowe dla dzieci w wieku pomiędzy 6 i 15. W roku 1997, nie była kwota nauczycieli i uczniów w szkołach podstawowych.

Rolnictwo się według niemieckiej Federalnej Agencji ds. Stosunków 2006 roku blisko 8% do ogólnej produkcji gospodarczej. Obecnie zatrudnia około 1,2 mln ludzi [14]. .

Intensywne wykorzystanie w rolnictwie jest tylko wąski pasek na północy możliwe. Tylko 3% gruntów ornych jest stały i upraw, które są w większości własnością prywatną. Rozległe, skupia się częściowo koczowniczych zwierząt gospodarskich na terenach górskich z grodzi i północnej Sahary. W lasach jest korek Tellatlas wygrał.

Głównymi produktami rolnymi są zboża, buraki cukrowe, ziemniaki, rośliny strączkowe, pomidory, oliwki, dat, figi, tytoń, wina i owoców cytrusowych. W szklarni, folii z tworzyw sztucznych jest wczesne warzywa na eksport hodowanych.

W Algierii istnieje około 15 mln daty palmami, większość z nich w oases. Dostarczają one roczny uzysk około 500.000 ton daty różnym jakości. Miękkiego, wysokiej jakości odmian są częściowo eksportowane do Europy, twarde, odporne odmiany są również używane w wielu krajach Afryki Subsaharyjskiej, które są tam ze względu na ich trwałość w tropikalnym klimacie cieszył się dużą popularnością.

Mniej niż 40% zapotrzebowania żywnościowego zostały spełnione w ramach produkcji własnej. Algieria jest głównym importerem żywności w połowie Afryka: Tylko 20% zbóż i produktów zbożowych, warzyw, 20%, 60% na mleko i 95% dla czerwonego mięsa będą produkowane w kraju. 95% surowego oleju, a praktycznie wszystkie surowego cukru i kawy są przywożone.

Tipasa  współczesne miasto również Tibaza ( - miejscowość w Algierii, ok. 70 km na zachód od Algieru. Znajdują się tu ruiny starożytnego miasta, wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Współczesne miasto jest stolicą prowincji Tibaza.

W starożytności nosił nazwę Icosium. Miasto zostało zburzone w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI w dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium Otomańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.

W czasie drugiej wojny światowej (od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles de Gaulle'a. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.

Obywatele polscy muszą mieć wizy na pobyt i przejazd przez terytorium Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Uzyskanie wizy turystycznej jest trudne; wskazane jest posiadanie zaproszenia. Nie ma możliwości uzyskania wizy algierskiej w Maroku. Okres ważności paszportu nie może być krótszy niż 6 miesięcy. Straż graniczna może żądać okazania biletu powrotnego lub środków na jego zakup. Nie ma obowiązku posiadania określonej kwoty na każdy dzień pobytu, ale wwożone dewizy należy zadeklarować.

Na wybrzeżu występuje klimat śródziemnomorski, wewnątrz kraju i na południu zwrotnikowy suchy (na południu nie pada nawet przez kilka lat). Średnie temperatury w styczniu 10-12°C, w sierpniu 25-26°C; w górach Atlas, w wyższych partiach, w styczniu ok. 0°C (możliwe spadki temp. do -20°C), w lipcu poniżej 15°C; na Saharze maksima sięgają latem 55°C.Opady na większej części Algierii bardzo skąpe, nie przekraczające 100 mm rocznie, w górach 300-600 mm (zimą w postaci śniegu), na wybrzeżu od 400 mm na zachodzie, do 700-1000 mm na wschodzie. Latem spotkać można gorący, suchy, niosący pył wiatr sirocco znad Sahary.

Ubezpieczenia osobowe i komunikacyjne nie są obowiązkowe. Polskie ubezpieczenia nie są uznawane.

Algieria jest krajem muzułmańskim, a więc obowiązują w nim prawa i zasady islamu. Obowiązuje zakaz przebywania w miejscach publicznych w stroju plażowym (krótkie spodenki, spódniczki mini). Nie wolno wchodzić do świątyń bez respektowania zasad odpowiedniego stroju i zachowania. Najlepiej uprzednio uzyskać zezwolenie na zwiedzanie.

W okresie ramadanu jedzenie, picie i palenie w miejscu publicznym od świtu do zmierzchu może być potraktowane jako prowokacja przeciw zasadom islamu.

Środek i południe kraju, do tej pory w miarę bezpieczne turystycznie, objęte są również zagrożeniem występowania zamachów terrorystycznych.

Istnieje ciągłe zagrożenie i obawa przed zamachami bombowymi w miejscach publicznych. Sytuacja wewnętrzna kraju, napady na drogach, w pociągach, autobusach oraz wysoka przestępczość czynią ten kraj bardzo niebezpiecznym dla turystów. Do czasu ustabilizowania się sytuacji wewnętrznej - odradza się Polakom przyjeżdżania do tego kraju w celach turystycznych.

Nie należy korzystać ze środków komunikacji miejskiej, pociągów i autobusów. Powinno się unikać również targowisk, bazarów i innych skupisk ludzi. Wszędzie tam jest największe ryzyko bombowych zamachów terrorystycznych.

Bezpiecznie można poruszać się tylko w centrum dużych miast w ciągu dnia.